In deel 1 heb je kunnen lezen dat onze zoektocht nog niet heel succesvol was. Er zijn wat locaties bezocht, maar we besloten hier ook weer vanaf te zien. Het plaatje klopt nog niet voor ons. In dit deel lees je wat alles voor ons compleet veranderde.

Enkele dagen na het bezoeken van het grote pand kregen we dat ene telefoontje. We wisten dat deze zou komen, maar wat hadden we gehoopt dat dit nog heel lang zou duren. Op 21 maart 2021 hebben wij veel te vroeg afscheid moeten nemen van mijn vader. Hij mocht maar 57 jaar worden. Hij heeft intens gevochten om bij ons te blijven (en wij met hem), maar de kanker won uiteindelijk de strijd. Het is nog steeds moeilijk om te omschrijven wat het overlijden van je vader betekent. Tot op de dag van vandaag is ons gezin niet meer compleet en wordt hij enorm gemist.
Van mijn vader heb ik geleerd hoe je een ondernemer bent en wat je als directeur/leidinggevende voor anderen kunt betekenen. Want dat hij geliefd was bij zoveel mensen, dat hebben we gevoeld. Hij heeft mij laten zien hoe je een voorbeeld kunt zijn als vader, maar ook dat je alles moet vieren wat er te vieren valt. Zijn overlijden leerde ons ook nog een andere les. Op een hele harde manier hebben wij geleerd dat wachten ‘tot je later groot bent’ niet altijd een mogelijkheid is. Want wat als later je niet gegund is.
In de maanden die volgden, lag uiteraard onze zoektocht stil. Op dat moment voelde het alsof alles stilstond terwijl iedereen om ons heen doorging. En ineens was daar een enorm lichtpunt; wij bleken in verwachting te zijn. Na een jaar lang proberen en hopen dat het ons gegund zou zijn, waren we ineens tóch zwanger. In januari 2022 werd onze dochter Amy geboren. Wat een geluk!
Een jaar na het overlijden van mijn vader zaten we in Zeeland met mijn moeder en broertje, maar ook met onze twee maanden oude dochter. Even weg van huis veranderde onze houding. Zowel bij Sjoerd als bij mij ontstond steeds meer het gevoel dat we wilden doen waar we écht gelukkig van werden. We hadden zeker geen vervelend werk/werkgevers of collega’s, maar er was een droom en die kwam steeds meer op de voorgrond te staan. Waarom zouden we wachten tot een bepaald moment, als je het nu kunt doen?! We voelden allebei enorm de behoefte om uit het stigma te stappen en veel meer te genieten van iedere dag.

Terug naar de tekentafel. Hierop lag de optie hotel, B&B maar we voegden er na het bezoek aan Zeeland een camping aan toe.
Van jongs af aan zijn wij beiden opgegroeid met kampeervakanties. Allebei in een caravan en meestal naar Italië. Als 7 maanden oude baby stond ik met mij ouders op een camping in Zwitserland en ook in de jaren erna bleven we met de caravan op vakantie gaan.
Sjoerd en ik waren drie maanden samen, toen we als eerste relatietest op vakantie naar Italië gingen. Niet veel later kochten we samen een tent als kampeermiddel en bleven we vliegvakanties afwisselen met kampeervakanties. Amy was 7 maanden oud toen we besloten ook haar het kamperen mee te geven en naar Zwitserland af te rijden, dit keer alleen wel in een stacaravan. We genoten van deze eerste vakantie met zijn drieën, maar tijdens ons zoveelste rondje over de camping (lang leve vakantie met een baby) trok Sjoerd een conclusie. Als wij beiden zo van kamperen houden, waarom focussen we ons dan niet op een eigen camping? We hoefden er niet lang over na te denken, want ineens wisten we het. Een eigen camping is hetgeen dat ons plaatje wél compleet maakt.