15 maart 2024, de dag waarop de camping voor het eerst opende met ons als eigenaar.
Een zogenoemde ‘soft opening’. Er waren nog geen campinggasten welkom, maar wel familieleden die bereid waren bij ons te komen proefkamperen. Zo konden we mooi alles uittesten en doorlopen en waren we echt helemaal klaar voor ‘de eerste keer’. Naast dat het enorm gezellig was, was het ’s avonds/’s nachts ook nog behoorlijk koud. Wat zijn we dankbaar dat onze familie zich hier niet door lieten tegenhouden en dat ze dit avontuur met ons samen zijn gestart. We hebben het weekend afgesloten met een groot feest voor familie, vrienden en de buurt, want zoals mijn vader zei: vier alles wat er te vieren valt!

Na het weekend was het tijd voor de laatste puntjes op de i. Er waren nog wat tips meegegeven, die we uiteraard gelijk aangepakt hebben. De vlaggetjes werden opgehangen en een week later was het moment eindelijk daar: de officiële opening van het seizoen. Op de eerste dag stortregende het… een mooi begin! Gelukkig hield dit de gasten niet tegen en konden we gelijk aan de slag. De eerste dagen hebben we even moeten stoeien met hoe we dingen verdeelden en ons eigen verantwoordelijkheids- en gastvrijheidsgevoel. We stonden de hele tijd klaar en aan voor de gasten, maar dat is niet vol te houden. We vonden snel onze balans en mochten ook gelijk volop aan de bak. Pasen, Hemelvaart, Pinksteren, we stonden gelijk meerdere weekenden vol en ook tussendoor waren er volop gasten op de camping aanwezig. Het verschil tussen een laag- en hoogseizoen is er voor ons niet geweest. We beseffen ons heel goed dat dit geen standaard is en dat sommige campings door het natte voorseizoen hun slechtste seizoen ooit hebben gedraaid. Die behoorlijke bak met regen zorgde bij veel campings voor enorme problemen en overlast. Vaak werd ons de vraag gesteld in hoeverre we hier last van hebben. Het geluk is dat ons terrein wat hoger gelegen is op kleigrond. Regen blijft dus niet echt liggen en zakt snel weg in de grond. Natuurlijk hebben we ook plasvorming na zo’n stortbui, maar na een uur is dit weer weggezakt in de grond. We hebben dit voorjaar wel twee weken lang moeten besluiten om het kleine veld dicht te houden voor campers. De grond was te zacht geworden en op plaats 13 reed een camper zich ook daadwerkelijk vast. Gelukkig kan onze auto deze goed eruit trekken, maar we vonden één keer zoiets meemaken wel genoeg.

Inmiddels is het vandaag 25 augustus en hebben we al heel veel gasten voorbij zien komen en veel eerste keren mogen meemaken. De eerste keer dat iemand veel te vroeg op de camping aankomt, de eerste keer een vraag waarop we het antwoord nog moeten bedenken. De eerste keer een gast die annuleert, de eerste keer een afname van onze faciliteiten. De eerste keer hele lieve woorden van vertrekkende gasten en de eerste keer een hele uitdagende gast. Met het aanbieden van nieuwe faciliteiten; broodjesservice, ’t Proathuuske, sauna en Jeu de Boules is de leeftijd van onze kampeerders naar beneden gegaan. Waar de camping voorheen vooral bezocht werd door 65+, zitten we nu op 40+.
Ongeveer 90% van onze gasten bezoekt ons voor de eerste keer, 10% kwam al eerder op de camping. We hebben een aantal gasten in het voorjaar gehad die ons hetzelfde seizoen nog eens zijn of nog komen bezoeken. We hebben inmiddels een hele lijst verzameld met kampeerders die voor volgend jaar hun plekje alvast willen reserveren, kortom we hadden nooit durven dromen dat ons eerste seizoen zo succesvol zou zijn.

En dan ons nieuwe leven, want als je allebei gewend bent om fulltime (op kantoor) te werken, is het zijn van campingeigenaar echt wel even iets anders. Het bevalt ons veel beter dan verwacht. Toen ik aan dit avontuur begon, was ik bang dat ik mij op enig punt zou gaan vervelen. Ik houd van uitdaging en wisselend werk en was bang dat alle terugkeren standaard werkzaamheden mij misschien zouden gaan opbreken. Vanaf de eerste dag dat de camping openging, hebben we een heel strak schema gemaakt waarin we alles basisklussen (schoonmaken, in- en uitchecken, broodjes bakken, terrein onderhoud, gras maaien) hebben verdeeld. Er zit veel afwisseling in ons schema, waardoor je niet iedere dag hetzelfde doet. Daarnaast wisselen de gasten, wat maakt dat je eigenlijk iedere keer weer opnieuw begint. Spontane Jeu-de-Boules-toernooien, gezellig koffie drinken met een groepje gasten, samen naar het EK kijken, we genieten enorm van de gasten die voorbijkomen. We doen alles met zijn tweeën en zonder hulp van andere partijen. We werken qua uren misschien wel veel meer dan voorheen, maar voor ons beiden voelt het niet als werk. En uiteraard ben ik het echt wel eens beu om ’s morgens altijd op tijd op te staan om broodjes af te bakken of niet spontaan ergens voor langere tijd naartoe te kunnen, maar het mooie aan ons beroep is dat dit wel weer komt en vijf maanden in het jaar wel onbeperkt kan.

Wat betreft de kinderen is het ook helemaal goed gekomen. Amy blijkt een geboren campingeigenaar;) Met haar 2 jaar loopt ze als een echte directeur over de camping, maakt ze het liefst met iedere gast even een praatje (waarbij ze ook gelijk bij je aan tafel komt zitten). Ze is hele dagen buiten en vindt het helemaal het einde om mee te mogen helpen met broodjes neerzetten of mensen in- of uitchecken. Noël was 6 maanden toen de camping openging en wordt volgende maand 1 jaar. Hij kijkt alle gasten breed lachend aan en er wordt af en toe gezwaaid, maar meer heeft hij nog niet echt meegekregen. Het belangrijkste voor beiden is toch wel de tijd die ze samen met papa en mama hebben. We zijn allebei 7 dagen in de week thuis. Ze gaan twee dagen naar de gastouder, maar op de andere dagen zijn we altijd bij hen en is er altijd iemand ‘vrij’ voor ze. De tijd die we als gezin hebben op het moment waarop we anders op kantoor hadden gezeten, is voor mij het avontuur het 100% waard.