In het vorige deel heb je kunnen lezen dat we hem eindelijk gevonden hebben: onze camping! Maar durven we de stap écht te nemen? Een beetje een anticlimax, want iedereen die dit leest weet inmiddels wel dat we het gedaan hebben. Maar wat maakte dat we deze keuze durfden te nemen en verliep alles vlekkeloos? Ik neem je graag mee terug in de tijd.

We waren verliefd op het huis. De omgeving was prachtig, de locatie (Zelhem) perfect, kortom het plaatje klopte helemaal voor ons. Maar in deze aankoop was het zakelijke gedeelte net zo belangrijk. Terug naar de rekentafel en nog een keer de opties doornemen. Dit huis particulier aankopen paste, mede door de verkoop van onze huidige woning, in het budget. De verkoop was wel belangrijk voor de aanvraag van de hypotheek. Toch waren we hier niet bang voor. Ons huis was drie jaar geleden opgeleverd en stond in een zeer gewilde wijk in Doetinchem, dus daar was sowieso een markt voor. Toch hebben we redelijk snel de woning laten taxeren, zodat we enigszins zicht hadden op de verkoopprijs. Door met de prognose: wat levert een camping met 15 plaatsen op? Overweeg je om een kleinschalige camping te starten of over te nemen? Dan kun je er in de basis vanuit gaan dat je met een camping kleiner dan 30 plaatsen er één inkomen uit kunt halen als je goed draait. Boven de 30 plaatsen worden de opties voor met zijn tweeën ervan leven gunstiger, maar ook hier geldt: als de camping goed draait.
Voor ons betekende dit dat de camping niet genoeg inkomen zou kunnen opleveren voor ons tweeën, maar was dat ook een dealbreker? Nee, zeker niet. Ik voelde me hier heel fijn bij. De camping was op deze manier met onze huidige banen te combineren. Het enorme risico dat we namen (zo bleef het voor mij toch voelen) bleef dus redelijk beperkt. We konden proeven aan het leven als campingeigenaar en in alle rust ontdekken of dit echt was wat we wilden. Beviel het niet? Dan zouden we gewoon kunnen ‘stoppen’ met de camping en hadden we een huis met een erg grote tuin en heel veel ruimte voor logies
Voor mij voelde dit als een veilige keuze, als een keuze die ik durfde te nemen. Waar voor mij het risico een grote factor was in verband met het leven van onze kinderen, zit Sjoerd daar heel anders in. Sjoerd is iemand die denkt en handelt vanuit zijn hart. Mega creatief en heel enthousiast, dus als hij iets wil, dan gaat hij er volledig voor. Juist omdat wij zo verschillend denken, vullen we elkaar heel goed aan. Toch voelde ook hij zich prettig bij deze constructie, omdat er altijd opties voor ons bleven. Het plaatje klopt en beide zijn we geen type om heel lang over iets na te denken, dus het antwoord was snel gevonden: we gingen een bod doen!

Er werd advies ingewonnen bij onze makelaar en wat heen en weer onderhandeld over de aankoopprijs, goodwill en de voorwaarden. Voor ons was de belangrijkste voorwaarde dat we de camping per 1 november zouden over kunnen nemen en niet midden in het seizoen. Met nog een paar weken zwangerschap op de teller was de timing gewoon niet ideaal. Eén november zou ons de mogelijkheid geven om “rustig” te bevallen, kraamtijd, gevolgd door dozen inpakken en verkassen, maar dan zou de baby ‘al’ 2 maanden oud zijn. Lees dit met enige sarcasme, want iedereen die een baby krijgt weet dat niemand zit te wachten op een verhuizing met een baby die net geboren is. Maar onze droom was te groot, het moment misschien niet ideaal, maar de rest van het plaatje klopte. Als we dit lieten gaan zouden we hier altijd spijt van hebben, dat wisten we zeker. En toen was daar het verlossende telefoontje; de deal was rond!
Wat voelde het onwerkelijk, een zoektocht van een aantal jaren waarin veel opties waren overwogen kwam ten einde op 15 minuten van onze huidige woning. Wie had dat ooit kunnen denken. 

In de weken die volgden moest er snel geschakeld worden. Ik wilde geen bezichtigingen in mijn kraamweek (nee onderhandelen hierover was geen optie). Dat betekende wel dat we een week hadden om iedereen op de hoogte te brengen en het huis volledig voor verkoop klaar te maken, een behoorlijke rollercoaster. De reacties die we hebben gehad op onze ‘ik vertrek’ plannen waren heel erg leuk. Sommige waren enorm verbaasd dat dit überhaupt onze droom was, maar er reageerden ook opvallend veel mensen in onze omgeving met: “dat zou ik ooit ook nog een keer willen doen”. Misschien is dat ook wel de reden waarom je begonnen bent met het lezen van deze blog. Je droom najagen kan ik je echt van harte aanbevelen.
Waren er dan helemaal geen obstakels? Ja, zeker wel. We hebben een paar (indirecte) negatieve reacties gehad die vol zaten met vooroordelen. Het is heel bijzonder hoe wij soms als mensen elkaar iets zo niet gunnen, terwijl we juist van elkaar zouden moeten stimuleren dat dromen worden nagejaagd. Ook zijn er mensen geweest die twijfelden aan de combinatie die we gingen maken van het werken in loondienst en onze eigen camping. Echter, de grootste obstakels kwamen we tegen in de fase die hierop volgde: een hele hoop regelwerk, het einde van de zwangerschap en wijzigingen die onze plannen volledig omgooiden.